politika

(Bu yazı 22 Temmuz gününün ilk saatlerinde yazılmış ancak seçim yasakları nedeniyle yayına alın-a-mamıştır.)

Enteresan bir seçim süreci geçirdik. Muhtemelen sonuçları da enteresan olacaktır. Sayın editörüm Türkiye'de çok sönük bir seçim kampanyası dönemi geçirdiğini söyleyip gene lafı "nerede o çocukluğumuzun seçimleri" noktasına getirse de, ben uzaktan izlediğim kadarıyla durumun o kadar da kötü olmadığını düşünüyorum. Bence değişen kampanya şekli siyasi ortamla değil, bütün dünyada marketing anlayışının da değişmesiyle alakalı. Zaten araştırmalar, bütün kampanya ve mitinglerin seçmenin kararını etkilemediğini, seçim atmosferine girildiğinde seçmenin kararının az çok belli olduğunu söylüyor.

Medyada siyasi analizler yaygınlaşıyor. Hangi partiye oy vereceğim konusu kesinlik kazanmış değil, bulunduğum şehirde oyumu açık arttırma ile satışa çıkarmayı düşünüyorum, mazota, fındığa verecek parayı bulanlar bakalım benim atağımı nasıl karşılayacaklar. Ben bu yazıda seçimin kritik partisi MHP ile ilgili görüşlerimi beyan edeceğim.

MHP

Devlet Bahçeli anlaşılması güç bir insan. Bana siyasi parti liderliğini isteksizce, birilerinin zoruyla yapıyor gibi geliyor. 4 sene ortalıkta görünmedi, ki ben bunu önce güzel bir taktik olarak yorumladım. Sessiz ve derinden gidecek, AKP'nin hatalarından da beslenerek "artık biz saldırganlığı üzerimizden attık, devletçilik ve milliyetçilik anlayışımızı da makul bir zemine indirdik" diyerek zaten kemikleşmiş yüzde 8 oyunu arttırarak kolayca aşacak diye düşünüyordum. Ancak son birkaç aydaki gelişmeler yanıldığımı gösteriyor.